Bugün acayip yoruldum. Herhalde dünkü yorgunluğumun acısı çıkıyor. Bunca yorgunluğa rağmen maxakal kardeşimin gazı üzerine biriki yazı tuşlatıveriyorum.:)
21 şubat nede anlamlı bir gün. KARED' in (Kapadokya Rehberler Derneği) yemeğinden henüz geldik. Beleş yemek yedik. Açıkçası bana verdiği en büyük manevi haz hani ne yalan söylim bu akşam yemek yapmamak oldu. Geçen akşam İsa'ya kızdım yemek yapmadım. Onu yemek yapmayarak cezalandırmaktı niyetim. Halbuki yine kendimE etmişim. Aç kaldım tüm akşam. Sabaha kadar midem guruldadı. İşin kötüsü ekmekde kalmamış. Bidaha mı tövbe. Vallahi evin en kutsal yeri--- MuTfAğAm---- değerini bir kez daha anladım.Halbuki severim yeneyi de yapmayıda.Neysem. Bu akşam da yemek yapmadım ama nedenden bahsettim. BELEŞ YEMEK.
Konudan da ne saptım yahu. Rehberler gününden girdim yemekten çıktım. Hala mı açım. YUH BANA. Aman canım koyuver gitsin. Feray'ın da dediği gibi "YAŞASIN YEMEK YEMEK":)))
Günün anlam ve önemini belirten konuşma sona kaldı ama neyse. 20 Yıldır kutlanılan Dünya rehberler Günü hernekdar özelde gözükse bizim okul için affınıza sığınıyorum ama Bİ B.....K ifade etmiyor. Ne kadar vurdumdaymazlar yahu. neyse bilmiolarsa buradan duyuralım. GÜNAYDINLAR BUGUN REHBERLER GUNU VE BIZDE SİZİN İLGİYLE EĞİTTİNİZ ADAY REHBER MÜSFETTELERİNİZ!!!!
Yine sinir oldum.
Uyyuyim artık Tuğri kuşum.
Sevgiyle kalın
KEEP IN TOUCH:)))
VAR OLUN...
VAR OLUN...
